Spánarsniglar láta á sér kræla

Hinn illa þokkaði spánarsnigill (Arion lusitanicus) fannst fyrst hér á landi síðsumars 2003 og hefur síðan fundist í afar litlum mæli, þó árlega. Áður hefur verið gerð grein fyrir spánarsniglum á vefsíðum Náttúrufræðistofnunar (sjá Spánarsnigill nemur land).

Spánarsnigill (Arion lusitanicus) sem fannst á Arnarnesi í Garðabæ 13. september 2007. Ljósm. Erling Ólafsson.

Spánarsniglar tóku að berast til Norður-Evrópu fyrir allmörgum árum og fór þeim ört fjölgandi í kjölfarið. Votviðrasöm veðrátta á Norðurlöndum þetta sumar 2007 hefur hentað spánarsniglum einkar vel og hafa fjölmiðlar þar verið iðnir við að fjalla um þá enda miklir skaðvaldar á ferðinni.

Eins og gjarnan þegar regntíð ríkir í Skandinavíu njótum við þurrviðris hér á Íslandi. Sniglar áttu því almennt erfitt uppdráttar hérlendis framan af sumri. Síðsumars skipuðust veður í lofti og við notið ríflegrar úrkomu um nokkra hríð. Sniglar af ýmsu tagi hafa nýtt tækifærið og skriðið úr fylgsnum sínum út í rakann. Það var því viðbúið að spánarsniglar létu á sér kræla. Það var vart við því að búast að þurrkar riðu þeim að fullu þar sem tegundin er vel aðlöguð heitu og þurru loftslagi á heimaslóðum á Spáni.

Þann 31. ágúst (2007) fannst spánarsnigill í Salahverfi í Kópavogi og var honum komið til Náttúrufræðistofu Kópavogs, þar sem hann hefur verið hafður gestum til sýnis (sjá hér). Annar snigill fannst svo á Arnarnesi í Garðabæ 13. september og var honum komið til Náttúrufræðistofnunar Íslands. E.t.v. er þess nú skammt að bíða að sniglunum taki að fjölga og þeir fari að verða til óþurftar í görðum á höfuðborgarsvæðinu.

Það skal ítrekað að landnám spánarsnigla hér á landi er slæm tíðindi. Full ástæða er til að mæta þeim af hörku. Á Náttúrufræðistofnun Íslands verður reynt að fylgjast grannt með framvindu mála á næstu misserum. Æskilegt er að þeir sem ganga fram á þessa stóru rauðu snigla fangi þá og komi þeim til stofnunarinnar og leggi þar með til upplýsingar um þróunina. Í öllu falli, svo grimmilega sem það hljómar, eru spánarsniglar ekki á vetur setjandi og því mælt að slíkum verði fargað sé þess ekki kostur að koma þeim til skila.

Erling Ólafsson 17.9.2007