Rannsóknum á hvítabirnunni sem felld var í Rekavík 2. maí s.l. er að mestu lokið. Aldursgreiningar, sem byggja á talningu árhringja á tannrótum, sýna að birnan var ríflega þriggja ára. Fituforði hennar var ekki nema um 5% af líkamsþyngd sem er óeðlilega lítið miðað við árstímann.

Acta Naturalia Islandica var gefið út af Náttúrufræðistofnun Íslands á árunum 1946 til 1995. Útgáfan hefur nú verið skönnuð og gerð aðgengileg á vef stofnunarinnar.

Rjúpnatalningar Náttúrufræðistofnunar Íslands vorið 2011 sýna fækkun um nær allt land. Rjúpnastofninn á Vestfjörðum, Norðurlandi og Austfjörðum var í hámarki vorið 2010. Fækkunin er hröð sérstaklega á Norðausturlandi þar sem stofninn helmingaðist á milli ára. Á Suður-, Suðvestur- og Vesturlandi virðist stofninn hins vegar hafa verið í hámarki vorið 2009. Þar sýna talningar nú fækkun eða kyrrstöðu 2010 til 2011. Samandregið fyrir öll talningasvæði var meðalfækkun rjúpna 26% á milli áranna 2010 og 2011. Mat á veiðiþoli rjúpnastofnsins mun liggja fyrir í ágúst í kjölfar mælinga á varpárangri rjúpna, afföllum 2010 til 2011 og veiði 2010.

Frjómagn í Reykjavík í apríl og maí var langt yfir meðallagi og munar þar mestu um bæði kröftugt aspartímabil og birkitímabil. Aspirnar blómguðust í fyrstu viku maí og birkitíminn hefur staðið yfir í nærri þrjár vikur en mjög mikið var af reklum á birkinu í vor auk þess sem kalt tíðarfar á birkitímanum er líklegt til að teygja á tímabilinu og gera það langdregnara. Á Akureyri hófst aspartímabilið einnig í byrjun maí en birkifrjó hafa mælst stopult lengst af í maí.

Dagana 30.–31. maí 2011 fóru tveir sérfræðingar frá Náttúrufræðistofnun Íslands, þeir Erling Ólafsson skordýrafræðingur og Sigurður H. Magnússon gróðurvistfræðingur, í skoðunarferð um öskusvæðið í Vestur-Skaftafellssýslu. Tilgangurinn var að kanna öskufall eftir nýafstaðið Grímsvatnagos og huga að gróðri, smádýralífi og fuglalífi á öskusvæðinu.

Íslenski fálkastofninn (Falco rusticolus) er lítill og einangraður stofn en stofnbreytingar fálkans hafa verið vaktaðar í um þrjátíu ár. Sýnt hefur verið fram á að lítill erfðabreytileiki minnkar líkur stofna á að lifa af snöggar breytingar í umhverfinu. Mat á erfðabreytileika er því mikilvægt fyrir stofna í yfirvofandi hættu.