29. júlí 2010
Senn líður að hámarki grasfrjóa fyrir norðan, en syðra sígur á seinni hluta frjótímans
Á Akureyri hafa grasfrjó mælst nær samfellt síðan 10. júní en frjótölur verið lágar. Frjótala grasa fór fyrst yfir 10 í vikunni sem leið (vika nr. 29) þegar 30 grasfrjó reyndust í rúmmetra lofts þann 20. júlí, svo seint hefur það ekki gerst áður í 12 ára sögu frjómælinga á Akureyri. Síðan hefur frjótala grasa haldist yfir 10, fór hæst í 50, þann 22. júlí, en ef að líkum lætur á hún eftir að fara enn hærra þegar kemur fram í ágúst.
Aðalgrastíminn er líklega að baki syðra. Algengast er að hámarkið komi um þetta leyti sumars en hámarkinu er nú þegar náð á höfuðborgarsvæðinu (17. júlí var frjótalan 804). Þar eru þó enn að blómstra síðsprottnar tegundir eins og t.d. húsapuntur. Uppspretta grasfrjóa er því til staðar á stöku stað og á hlýjum þurrviðrisdögum geta frjótölur rokið upp í stuttan tíma en almennt ætti að draga úr grasfrjóum í lofti. Spáð er rökum sunnanvindum, rigningu eða skúraveðri, syðra og við þannig aðstæður ætti lífið að verða þeim sem þjást af grasofnæmi bærilegra.
Frjó túnsúru og hundasúru náðu hámarki 14. júní í Reykjavík, þegar 16 súrufrjó voru í rúmmetra lofts. Hámarkið hefur aldrei mælst jafnsnemma og í ár. Súrufrjó mælast ekki lengur hvern dag og frjótölur eru lágar. Báðar frjógerðirnar, grasfrjó og súrufrjó, valda ofnæmi. Grasfrjó eru hins vegar algengasti ofnæmisvaldurinn hér á landi. Vallarfoxgras (Phleum pratense) er líklega almennt blómgað á landinu. Þegar blómin í axpuntinum eru komin á ákveðið stig (sjá mynd t.h.), frjóhnapparnir úti, þá dreifast frjókornin greiðlega út í andrúmsloftið þegar vind hreyfir. Frjókorn vallarfoxgrass eru hvað skæðust frjókorna af grasætt.


