Gróðurkort
Gróðurkortagerð á Íslandi hófst árið 1955 og var tilgangurinn upphaflega að leggja mat á beitarþol gróðurlenda. Kortagerðin var flutt árið 1995 frá Rannsóknastofnun landbúnaðarins til Náttúrufræðistofnunar Íslands. Vegna minnkandi beitarálags af völdum sauðfjár var þá ekki lengur talin brýn þörf á að halda áfram að meta beitarþol gróðurlenda. Ýmiss konar skipulagsvinna og vinna við mat á umhverfisáhrifum verklegra framkvæmda hefur aftur á móti aukið til muna eftirspurn eftir náttúrufarsupplýsingum af gróðurkortunum. Söfnun upplýsinga um gróðurfar landsins fellur mjög vel að lagalegri skyldu Náttúrufræðistofnunar sem felst m.a. í því að safna gögnum og varðveita heimildir um náttúrufar á Íslandi.
Gróðurkortagerðin fer þannig fram í stórum dráttum að kortagerðarmaðurinn gengur um á vettvangi og kortleggur gróður eftir ríkjandi og einkennandi tegundum plantna. Við það verk eru notaðar loftmyndir eða myndkort og eru mörk gróðurfélaga og landgerða teiknuð inn á og merkt eftir gróðurlykli Steindórs Steindórssonar. Á gróðurkortum er gróður flokkaður í um 100 gróðurfélög og bersvæði flokkuð í 10 flokka eftir landgerðum.
Nú hafa liðlega tveir þriðju hlutar landsins verið kortlagðir í mælikvarða frá 1:10.000 til 1:40.000. Um þriðjungur kortlagða svæðisins er kominn á stafrænt form og þar af hefur helmingurinn verið endurkortlagður á stafræn myndkort, einkum af fyrirhuguðum virkjanasvæðum á hálendinu. Gróðurkortin hafa einnig verið notuð sem grunnur að vistgerðakortum.
er verkefnisstjóri gróðurkortagerðar.