Sinubruni á Skarðsströnd í apríl 2008

Þann 14. október 2008 var farið á staðinn og brunasvæðið sem sinueldurinn fór um var kortlagt með því að ganga það og GPS-mæla útlínur þess. Ummerki á gróðri eftir eldinn voru einnig skoðuð og ljósmyndir teknar.

Staðhættir og útbreiðsla
Frakkanes liggur að sjó en Kross þar upp af. Við ströndina er fitjabelti en lágir klettahryggir með lynggróðri og melablettum eru þar upp af. Innan við hryggina eru mýrar og tún. Upptök eldsins voru í landi Kross. Þar var brennd sina á túni og misstu menn tök á eldinum er hvessti. Slökkvilið var þá kallað út. Frá túninu breiddist eldurinn út yfir á lyngmóa og mýrarsvæði milli skurða og Krossvatns. Þaðan fór eldurinn niður mýrarflóann undan hvössum suðaustan vindi alla leið að sjónum og meðfram honum til beggja handa. Eldurinn fór mishratt yfir svæðið, hratt undan vindi en hægar á móti. Þegar útbreiðsla eldsins hafði verið hamin um miðnætti yfirgaf slökkvilið svæðið, en eldurinn logaði áfram við sjóinn. Tvö lítil nes eru nyrst á brunasvæðinu, sem skaga í norðaustur í sjó fram. Eldurinn brann þar hægt á móti vindinum alla nóttina og hálfa leið út í nesin. Þar var hann slökktur að morgni 17. apríl.

Mynd 1. Kort af útlínum brunasvæðisins.

Áhrif á gróðurfar
Kortlagning og flatarmálsmæling á svæðinu sýndi að heildarstærð landsins sem brann var 105 ha eða 1,05 km². Á eftir sinueldunum miklu á Mýrum 2006 er sinubruninn á Skarðsströnd 2008 einhver sá mesti sem þekktur er hér á landi undanfarna áratugi og var hann miklu meiri en eldarnir sem komu upp á Mosfellsheiði 2007 og við Hafnarfjörð 2008.

Mýrlendi var ríkjandi á brunasvæðinu og hafði sinueldurinn þar lítil varanleg áhrif. Mestu skemmdirnir voru hins vegar á lynggróðri á holtum og móum með sjónum.

Mynd 2. Mörk mýrar og klettahryggs við ströndina í landi Frakkaness. Lítil ummerki um eldinn sjást í mýrinni en gróður uppi á hryggnum hefur farið illa og sums staðar brunnið niður í mold. Ljósm. Svenja Auhage, 14.10.2008.	Mynd 3. Brunnið land við fjöruborð. Lyng á bungum hefur farið illa en gras í lægðum á milli hefur náð sér betur. Ljósm. Svenja Auhage, 14.10.2008.

Gróðurskemmdir voru þar talsverðar en eldurinn fór hægt yfir lyngbeltið með miklum hita. Svæðið er fremur þurrt og brann þar á mörgum stöðum alveg niður í rót. Sums staðar náði eldurinn að fjöruborði og annars staðar að ógrónum melum þar sem hann stöðvaðist.

Sex mánuðum eftir brunann var mólendi enn mjög illa farið og endurvöxtur lyngs lítill og mosa nánast enginn. Skemmdir á mýrlendi og graslendi voru hins vegar minni háttar, eldurinn fór þar hraðar yfir og náði ekki eins miklum hita vegna bleytu í jarðveginum. Þar hafði gróðurinn jafnað sig og var fremur erfitt að greina mun á brunnu og óbrunnu landi. Einungis fjalldrapinn í mýrunum gaf vísbendingu um hvort svæðið hefði brunnið eða ekki. Greinar fjalldrapans voru brunnar og lauflausar en nýtt lauf óx upp með stofni.