Áhrif skógræktar á fuglalíf

25. febrúar 2004

Nýklaktir hrossagauksungar í hreiðri á botni birkiskógar. Hrossagaukurinn er önnur tveggja íslenskra tegunda sem spannar allar landgerðir frá opnu landi yfir í birkiskóg og elsta lerkiskóginn. Hin tegundin er þúfutittlingur. Ljósm. Ólafur K. Nielsen.

SKÓGVIST er samstarfsverkefni Náttúrufræðistofnunar Íslands, Skógræktar ríkisins og Rannsóknarstofnunar landbúnaðarins. Megin tilgangur þessa verkefnis er að lýsa þeim breytingum sem verða í vistkerfinu er skógur vex upp á skóglausu landi. Rannsóknasvæðið eru lerki- og birkiskógar austur á Héraði og aðferðafræðin byggir á því að bera saman vistkerfi á skóglausu landi við vistkerfi í misgömlum skógum.

Einn þáttur þessa verkefnis snýst um að lýsa þeim breytingum sem verða á fuglafánunni og það er umfjöllunarefni fyrirlestrarins. Fuglatalningar voru gerðar á skóglausu landi, í gömlum birkiskógi og í lerkiskógum á þremur aldurskeiðum, þ.e. 7-10 ára gömlum lerkiskógum (meðalhæð trjáa 1,4 m), 17-23 ára gömlum (meðalhæð 4,5 m) og 33-47 ára gömlum (meðalhæð 11,8 m).

Tvennskonar aðferðum var beitt við talningarnar svokölluðum punkttalningum annars vegar og hins vegar svokölluðum sniðtalningum. Í erindinu verður fjallað um nákvæmni talninganna, samsetningu fuglafánunnar og hvort og hvernig hún breytist er land klæðist skógi.

Gamall birkiskógur í landi Hallormsstaðar. Þessi skógur er ósnortinn og því heppilegur til rannsókna, en hann hefur ekki verið hogginn í meira en heila öld. Ljósm. Ólafur K. Nielsen.	Fuglatalningamaður, Halldór Walter Stefánsson, að störfum í um 20 ára gömlum lerkiskógi, sem aldrei hefur verið grisjaður. Ljósm. Ólafur K. Nielsen.