Langleggur - Mitopus morio (Fabricius, 1779)

Fylking: Arthropoda Flokkur: Arachnida Ættbálkur: Opiliones Ætt: Phalangiidae

Langleggur. 6 mm (búkur). ©EÓLangleggur. 6 mm (búkur). ©EÓ [Smellið á myndir til að stækka]

Útbreiðsla
Norðurhvel, frá N-Afríku norður til Svalbarða, Síbería, Kína, N-Ameríka, allar eyjar í N-Atlantshafi, Grænland.

Ísland
Langleggur er mjög algengur um land allt, frá ströndum og til hæstu fjalla.

Lífshættir
Langlegg er að finna í öllum gróðurlendum, allt frá gróðursnauðum, þurrum melum og söndum í gróðurrík blómlendi, skóga og vota flóa. Þó kýs hann öðru fremur gróðurlendi með gisnum gróðri. Langleggur verpir á haustin og eggin brúa veturinn. Ungviði fara að sjást í apríl og ná kynþroska upp úr miðju sumri. Langleggur er alæta. Hann veiðir önnur smádýr og tínir upp dauð, étur rotnandi plöntuleifar, sveppi og fuglaskít svo dæmi séu tekin.

Almennt
Langleggur er mjög áberandi þar sem hann fer um á sínum löngu leggjum. Hann er því flestum kunnur. Búkurinn er þó ekki ýkja stór, egglaga og óskiptur. Það er algengur misskilningur að langleggur sé könguló. Hann gegnir mikilvægu hlutverki í vistkerfum vegna fjölhæfni og mikils fjölda. Algengt er að sjá spörfugla safna langleggjum í nefið til að færa ungum í hreiðri. Flestir kannast við að hafa séð langleggi alsetta rauðum dílum, sem raða sér á búk og fótleggi, en það eru ungviði langfætlumítla (Leptus beroni) sem taka sér far með langfætlum til að dreifast á nýjar slóðir. Mítlarnir eru burðardýrum sínum ekki til ama.

Heimildir

Henriksen, K.L. 1938. Opiliones and Chernetes. Zoology of Iceland III, Part 53. Munksgaard, Kaupmannahöfn. 9 bls.

Ingi Agnarsson 1998. Íslenskar langfætlur og drekar. Fjölrit Náttúrufræðistofnunar 35. 34 bls.

©Erling Ólafsson, 14. ágúst 2009; uppfært 28. mars 2012

Allar langfætlur | Allar pöddur | Íslenska fánan