Pardussnigill - Limax maximus (Linnaeus, 1758)

Fylking: Mollusca Flokkur: Gastropoda Ættbálkur: Pulmonata Ætt: Limacidae

Pardussnigill, dökkur. 180 mm. ©EÓPardussnigill, ljós. 180 mm. ©EÓ Pardussnigill. ©EÓ [Smellið á myndir til að stækka]

Útbreiðsla
Talinn eiga uppruna að rekja til fjalllendis í V-, S- og M-Evrópu og N-Afríku. Hefur dreifst með mönnum um Evrópu til N-Noregs, austur í V-Rússland og Litlu-Asíu og til eyja í Atlantshafi, m.a. Færeyja, einnig til N-Ameríku, S-Afríku, Ástralíu, Tasmaníu og Nýja-Sjálands.

Ísland
Höfuðborgarsvæðið frá Mosfellsbæ suður til Hafnarfjarðar, einnig Hveragerði.

Lífshættir
Pardussnigill finnst einkum í húsagörðum og gróðurlendum ýmiskonar í nágrenni garða. Hann leitar sérstaklega eftir að komast í laufbingi og safnhauga til að nærast þar á rotnandi plöntuleifum og sveppum en sækir minna í græna grósku. Sniglarnir verpa snemma á vorin og á haustin. Pardussnigill getur lifað í allt að fjögur ár. Hann lifir því af vetur á öllum þroskastigum.

Almennt
Pardussnigill hefur einnig verið nefndur grásnigill. Í lok 20. aldar var hann í hraðri útbreiðslu norður eftir Evrópu og hafði náð til S-Noregs árið 1989 og fáum árum síðar varð ljóst að hann var kominn langt norður eftir Noregi. Hann fannst í Færeyjum 2003. Hér á landi fannst pardussnigill fyrst í Grafarvogi í Reykjavík sumarið 1997. Síðan hefur honum fjölgað hratt á höfuðborgarsvæðinu og dreifst einkum um efri byggðir bæjarfélaganna. Haustið 2008 kom í ljós að pardussnigill var einnig mættur til leiks í Hveragerði. Þar sem sniglarnir nærast frekar á rotnandi plöntuleifum en ferskum plöntum er skaði af þeirra völdum lítill. Þeir eru einkum á ferli á nóttinni og það vekur óneitanlega athygli að sjá langa mjóa snigla teygja sig í allt að 20 cm lengd er þeir renna áfram yfir grasflöt eða stétt. Pardussnigill er breytilegur á lit, ýmist dökkgrábrúnn eða fölbleikur með dökkum dílum og rákum. Á dökkum sniglum má hins vegar greina ívið ljósari díla og rákir.

Heimildir

Jensen, J.-K. 2003. Higartil ókendur snigil funnin í Føroyum. Dimmalætting 25.9.2003.

Jensen, J.-K. 2003. Leopardsnigil (Limax macimus). Frágreiðing frá Føroya Fuglafrørdifelag 17:8.

Pfleger, V. & J. Chatfield 1988. A Guide to Snails of Britain and Europe. Hamlyn, England. 216 bls.

Quick, H.E. 1960. British slugs (Pulmonata: Testacellidae, Arionidae, Limacidae). Bulletin of the British Museum (Natural History), Zoology 6: 103–226.

Sigurgeir Ólafsson 1999. Grásnigill Limax maximus L. fundinn á Íslandi. Náttúrufræðingurinn 68: 161–162.

Winge, K. 1993. Boasneglen i Sør-Trøndelag og Møre og Romsdal. Fauna 46:106–109.

Winge, K. & W. Vader 1995. Funn av  Boasneglen i Midt-Norge og Nord-Norge. Fauna 48:34–35.

©Erling Ólafsson, 14. ágúst 2009

Allir sniglar | Allar pöddur | Íslenska fánan