Bernarsamningurinn
Bernarsamningurinn um vernd plantna og dýra og búsvæða þeirra í Evrópu var gerður árið 1979 og staðfestur hér á landi árið 1993. Samningurinn, sem vistaður er hjá Evrópuráðinu, nær nú til 45 ríkja, flestra í Evrópu. Samningurinn hefur haft mikil áhrif á náttúruverndarlöggjöf aðildarríkjanna og framkvæmd hennar og hvernig staðið er að því að skrá, flokka, meta og vakta lifandi náttúru.
Náttúrufræðistofnun sækir fundi aðildarríkja samningsins fyrir hönd Íslands og hefur tekið þátt í störfum undirnefnda sem mikilvægar eru fyrir landið. Þar á meðal má nefna sérfræðinganefnd samningsins um net náttúruverndarsvæða, Emerald Network, nefnd um líffræðilega fjölbreytni eyja, nefnd um ágengar innfluttar tegundir, nefnd um hryggleysingja, nefndir um veiðar og lífríki og nefndir um verndaráætlanir fyrir einstakar fuglategundir. Forstjóri Náttúrufræðistofnunar, Jón Gunnar Ottósson, hefur verið forseti Bernarsamningsins undanfarin þrjú ár en situr nú í þriggja manna stjórn hans sem fráfarandi forseti. Hann situr jafnframt í stjórn náttúruverndarnefndar Evrópuráðsins. Trausti Baldursson hefur verið fulltrúi Íslands undanfarin þrjú ár. Ýmsir starfsmenn stofnunarinnar sækja fundi undirnefnda.
Evrópskur sáttmáli um stangveiði og líffræðilega fjölbreytni
Á 30. fundi Bernarsamningsins í desember árið 2010 var samþykktur nýr sáttmáli um stangveiðar - sportveiði, og líffræðilega fjölbreytni, European Charter on Recreational Fishing and Biodiversity. Sáttmálinn er leiðbeinandi en ekki bindandi fyrir aðildarríkin og byggir á sömu skyldum og reglum Bernarsamningsins og European Charter on Hunting and Biodiversity byggði á og lýst er hér að neðan. Sáttmálann má sjá í heild sinni hér Documents on recreational fishing.
Evrópskur sáttmáli um veiðar og líffræðilega fjölbreytni
Bæklingurinn Evrópskur sáttmáli um veiðar og líffræðilega fjölbreytni (European Charter on Hunting and Biodiversity) er gefinn út á vegum Evrópuráðsins og fastanefndar Bernarsamningsins um vernd plantna og dýra og búsvæða þeirra í Evrópu. Sáttmálinn er útfærsla á samþykkt fastanefndar Bernarsamningsins nr. 128 um veiðar og líffræðilega fjölbreytni.
Framangreindur sáttmáli byggir á skyldum og reglum Bernarsamningsins og samningsins um vernd líffræðilegrar fjölbreytni. Sáttmálinn á rætur sínar að rekja til grundvallarreglu samningsins um líffræðilega fjölbreytni um sjálfbæra þróun/nýtingu eins og hún er útskýrð í svokallaðri Addis Ababa samþykkt og í Malawi samþykkt um vistfræðilega nálgun. Aðildarríki Bernarsamningsins ákváðu að í þessum sáttmála skyldi lögð áhersla á atriði sem ekki er fjallað um á öðrum vettvangi. Undir þetta falla veiðar, veiðar og ferðaþjónusta, viðmiðanir um kröfur og staðla fyrir evrópska veiðimenn þ.á m. um fræðslu, almenna þekkingu og öryggismál. Sáttmálinn inniheldur 12 meginreglur og 47 leiðbeiningar fyrir eftirlits- og framkvæmdaraðila með líffræðilegri fjölbreytni. Jafnframt inniheldur sáttmálinn 59 leiðbeiningar fyrir veiðimenn og ferðaþjónustuaðila á sviði veiðimennsku.
Líta ber á sáttmálann um veiðar og líffræðilega fjölbreytni sem leiðbeiningar fyrir viðkomandi yfirvöld og hagsmunaaðila og lagt er til að aðildarríkin noti hann við innleiðingu og mótun stefnu um sjálfbærar veiðar og náttúruvernd.
Fundargerð 30. fundar 2010 (pdf)
Fundargerð 29. fundar 2009 (pdf)
Fundargerð 28. fundar 2008 (pdf)
Umsjón: Trausti Baldursson