Lífríki dafnar í Surtsey 2005
Árlegur sumarleiðangur líffræðinga Náttúrufræðistofnunar til Surtseyjar var farinn dagana 18.–21. júlí, 2005. Í leiðangrinum var ástand og útbreiðsla plöntustofna í eynni könnuð, skordýrum safnað í fallgildrur og háfa og hugað að fuglalífi. Einnig voru sett upp sjálfvirk mælitæki sem skrá munu loft- og jarðvegshita næsta árið.
Grasbreiður og blómskrúð í máfavarpinu
Í leiðangrinum fundust 50 tegundir háplanta í eynni en árið 2004 voru tegundirnar 54 og hefur því orðið fækkun milli ára. Líklegt er að þurrkar í vor eigi þar hlut að máli, en gróður bar þess merki að vaxtarskilyrði framan af sumri hafi verið erfið. Alls hafa 60 tegundir háplantna fundist í Surtsey frá því hún reis úr sæ en tíu þeirra hafa ekki náð að ílendast þar. Flestar plöntutegundir sem tekið hafa sér bólfestu í Surtsey dafna þar með ágætum og auka stöðugt útbreiðslu sína. Kortlagning í leiðangrinum sýnir að melategundirnar holurt og melablóm hafa aukið útbreiðslu sína hvað mest í eynni síðustu ár en þær námu þar land fremur seint. Sem fyrr er fjöruarfi útbreiddastur tegunda í Surtsey en hann finnst um alla eyna þar sem sand og vikur er að finna en þar hafa einnig melgresi og blálilja breiðst mikið út. Gróskumestur er gróður í máfavarpi í hrauninu á suðurhluta eyjarinnar og er hann tekinn að líkjast talsvert gróðri í fuglabyggðum í úteyjum Vestmannaeyja. Í máfavarpinu eru þéttar grasbreiður af túnvingli, sveifgrösum og varpfitjungi og blómskrúð af baldursbrá, skarfakáli, túnsúru, túnfífli og fleiri tegundum.
Fiðrildi á sveimi
Veður var að mestu stillt og hlýtt í Surtsey dagana sem leiðangurinn stóð, skordýr voru mikið á kreiki og skilyrði hagstæð til söfnunar. Meira varð vart við friðrildi í Surtsey en áður hefur verið. Þar fannst nú í fyrsta sinn tegundin jarðygla. Einnig fannst þar sandygla sem er náskyld tegund, en hún lifir á rótum melgresis. Sandygla fannst í fyrst sinn í Surtsey árið 1995 en hefur ekki komið aftur í leitirnar fyrr en nú. Í graslendinu í máfavarpinu var fiðriðildið grasvefari áberandi og flaug það víða upp þar sem gengið var um. Stórt erlent fiðrildi sást á sveimi í eynni en það var styggt og lét ekki fanga sig. Líklegt er að þar hafi aðmírálsfiðrildi frá Evrópu verið á ferð sem borist hefur yfir hafið.
Lundinn sestur að í Surtsey
Varp fugla í Surtsey var vel á veg komið og fyrstu ungar orðnir fleygir. Ellefu tegundir fugla virðast hafa orpið í eynni í vor. Í björgum eyjarinnar voru fýll, teista, rita og lundi í varpi. Fýllinn er einnig með hreiður í gígum og á hrauni inni á eynni. Fáeinir lundar sáust í bjarginu á suðurhluta eyjarinnar þar sem varp þeirra fannst í fyrsta sinn í eynni í fyrra og bendir því allt til að lundinn hafi tekið heima í Surtsey. Máfarnir svartbakur, sílamáfur, silfurmáfur og hvítmáfur voru allir í varpi uppi á eynni og voru stálpuðustu ungar þeirra orðnir fleygir. Af landfuglum hafa snjótittlingur, þúfutittlingur og grágæs orpið í eynni í vor. Ekki varð vart við maríuerlu í Surtsey að þessu sinni en borið hefur við að hún hafi orpið þar síðustu ár.
Selir héldu sig við strönd Surtseyjar og fylgdust grannt með leiðangursmönnum er þeir fóru um fjörur og með hamrabrúnum. Undan landi sást til háhyrninga og súlur stungu sér þar eftir æti.